Verhaal

Het was laat. De lucht gaf aan dat het bedtijd was, maar de stad dacht hier duidelijk anders over. Deze stad die eigenlijk overal anders over dacht. Het was zo’n moment van de nacht dat je er serieus over nadacht om het slapen maar te schrappen voor deze keer.

Het was uitgestorven op de trappen. Ook in deze stad waren er dus nog rustige plekken. Boven was het donker, maar prachtig…
Ik keek uit over verleden en heden, over de rivier zonder einde en begin, alsof het altijd zo zou zijn. De lichtjes van de stad als bewijs dat er nog iets leefde daar beneden. Lees verder Verhaal