Zelfs de kunst is stil

We willen het niet zien. We willen er niet meer naar kijken. We hebben hem gezien. De foto der foto’s. Onze ogen en gedachten zijn er niet van af te houden. We willen het niet meer zien. Een in de knop gebroken leven. Daar ligt ons geweten. Maar we willen en kunnen er niet meer naar kijken. Ogen dicht en proberen te verwerken. Alles is donker en alles is stil. Zelfs de kunst is stil.

Daar op het strand ligt alles wat we haten en liefhebben. De reden voor ons verdriet, de motivatie voor alles wat we doen. Daar ligt de onschuld en de schuld van al onze problemen. Daar ligt een klein mensje met een heel leven voor zich en een gelukszoeker. Daar ligt de inspiratie voor de prachtigste medemenselijkheid en de rode lap op een stier die politiek heet. Daar ligt vrede en oorlog. Daar ligt rust en blinde paniek. Daar ligt hoop en vrees. Lees verder Zelfs de kunst is stil

Keihartverwarmend

‘Do you see that man standing? He isn’t standing.’

Er gaat een schok door mijn lijf. Hij geeft geen krimp. Geen witte tenten, geen bescherming. Het is even heel koud. Het is even heel stil. Alles is even voorbij. Zijn stem, de manier waarop, de luchtigheid waarmee… Die grijns.

‘Sit down boy, please sit.’

Zij kan helemaal niet staan. Ze is oud en haar benen wilen duidelijk niet meer wat haar hoofd van ze vraagt. Maar hij heeft krukken. Hij is jong, maar zijn benen kunnen even niet meer. Haar rimpelige handen grijpen stangen en leuningen. Ze geeft alles wat ze heeft. Hij moet zitten, zij wil staan. Voor hem. En dan die lach… Lees verder Keihartverwarmend

Niets is heiliger dan een lege kerk

Zijlstra groeide op naast de kerk in Oosterland op Wieringen om na een leven als visser op de Noordzee aan land te gaan om liederen te gaan schrijven. Zijn muze achterna. Nu woont hij weer naast een kerk, in Durgerdam, met dominee en theologe Hanna van Dorssen en werkt hij aan z’n nieuwe album ‘Geen Krimp’ waar overigens bijna alle liedjes nog van geschreven moeten worden.

U heeft in de ‘Preek van de leek’ uw liedje ‘Breek’ “haast een gebed” genoemd. Waarom bijna? Waarom niet helemaal?
Dat is een goeie. Ik kan alleen zeggen dat het niet als gebed geschreven is. Ik wilde iets schrijven wat omgekeerd ook weer waar was… Je legt iets van wanhoop neer en krijgt er iets op een mystieke manier voor terug. Dat heeft voor mij absoluut iets met bidden te maken. Het helpt natuurlijk geen reet als je iets uitschreeuwt, maar toch klaart het op… ‘voor de schepen die verbranden, voor het schip dat nooit zal stranden’, er is iets omkeerbaars blijkbaar, dat is haast een gebed. ‘Suzanne’ van Leonard Cohen is er ook zo een. De Nederlandse vertaling is briljant en had ik geschreven willen hebben, omdat het bijna religieus is. Bijna…. net als dat ‘Breek’ bijna een gebed is. En voor ‘Hallelujah’ van Cohen geldt dat ook. Lees verder Niets is heiliger dan een lege kerk