Keihartverwarmend

‘Do you see that man standing? He isn’t standing.’

Er gaat een schok door mijn lijf. Hij geeft geen krimp. Geen witte tenten, geen bescherming. Het is even heel koud. Het is even heel stil. Alles is even voorbij. Zijn stem, de manier waarop, de luchtigheid waarmee… Die grijns.

‘Sit down boy, please sit.’

Zij kan helemaal niet staan. Ze is oud en haar benen wilen duidelijk niet meer wat haar hoofd van ze vraagt. Maar hij heeft krukken. Hij is jong, maar zijn benen kunnen even niet meer. Haar rimpelige handen grijpen stangen en leuningen. Ze geeft alles wat ze heeft. Hij moet zitten, zij wil staan. Voor hem. En dan die lach… Lees verder Keihartverwarmend