Indiaan

‘Ik ben een gevallen vrouw’. De stem klinkt harder dan normaal. Zo ken ik haar niet. ‘Wat is er allemaal, iedereen doet zo paniekerig’. Ik kijk op en ik schrik. Haar hele oog bloedt. Ze wordt op een stoel gezet en ik bel de ambulance. Ze komen gelijk.

Elke middag aan dezelfde tafel. Enthousiast begroet ze iedereen en vertelt over haar onderzoeken. ‘Ik moet nu weer voor tetanus’. Ik moet glimlachen om de verkeerde klemtoon die ze legt. Ik ga even bij haar zitten en mijn oog valt op een veertje om haar nek. Ik vraag ernaar. ‘Dat is van de indiaan’. Ik kijk haar aan. Lees verder Indiaan

Altijd

“En als de oorlog los breekt, ben ik het die je vangt, en zeg ik dat er altijd nog meer liefde is dan angst”.

Bang. Bang voor de wereld zoals hij is, of zoals hij lijkt te zijn. Het is die angst die beheerst. Angst voor alles wat anders is dan anders. Dat wat niet past binnen dat wat ze altijd geleerd hebben. Angst voor de islam en angst voor vreemde gebruiken en culturen. Geen angst voor Mohamed uit de buurt. “Want die is anders”. Mohamed is een knuffelallochtoon. Die kennen ze. Die doet ´tenminste normaal.´

Bang. Bang voor de wereld. Bang voor het feit dat alles wat ze ooit met veel moeite hebben opgebouwd niet meer te handhaven is. Angst voor het feit dat de wereld wel eens kan veranderen. Dat de wereld anders is dan hij was. Angst voor andere winkels op je hoek, andere programma’s op je televisie en andere geuren door de ramen. Angst dat alles anders is. De angst dat de wereld vergaat. De angst dat de wereld nooit meer hetzelfde is. Lees verder Altijd

Verhaal

Het was laat. De lucht gaf aan dat het bedtijd was, maar de stad dacht hier duidelijk anders over. Deze stad die eigenlijk overal anders over dacht. Het was zo’n moment van de nacht dat je er serieus over nadacht om het slapen maar te schrappen voor deze keer.

Het was uitgestorven op de trappen. Ook in deze stad waren er dus nog rustige plekken. Boven was het donker, maar prachtig…
Ik keek uit over verleden en heden, over de rivier zonder einde en begin, alsof het altijd zo zou zijn. De lichtjes van de stad als bewijs dat er nog iets leefde daar beneden. Lees verder Verhaal