Altijd

“En als de oorlog los breekt, ben ik het die je vangt, en zeg ik dat er altijd nog meer liefde is dan angst”.

Bang. Bang voor de wereld zoals hij is, of zoals hij lijkt te zijn. Het is die angst die beheerst. Angst voor alles wat anders is dan anders. Dat wat niet past binnen dat wat ze altijd geleerd hebben. Angst voor de islam en angst voor vreemde gebruiken en culturen. Geen angst voor Mohamed uit de buurt. “Want die is anders”. Mohamed is een knuffelallochtoon. Die kennen ze. Die doet ´tenminste normaal.´

Bang. Bang voor de wereld. Bang voor het feit dat alles wat ze ooit met veel moeite hebben opgebouwd niet meer te handhaven is. Angst voor het feit dat de wereld wel eens kan veranderen. Dat de wereld anders is dan hij was. Angst voor andere winkels op je hoek, andere programma’s op je televisie en andere geuren door de ramen. Angst dat alles anders is. De angst dat de wereld vergaat. De angst dat de wereld nooit meer hetzelfde is. Lees verder Altijd

Ik ben een racist

Ik stem links en maak me zorgen over de verharde maatschappij. Ik ben voor vluchtelingen. Ik ben niet racistisch. Toch?

Je kunt het racistisch noemen, je kunt het stuitend noemen, je kunt het eventueel en minstens etnocentrisme noemen. Je kunt er heel hard ‘ah’ en ‘oh’ over roepen en heel politiek correct verontwaardigd zijn. Je kunt het schokkend noemen en je kunt het belachelijk noemen. Je kunt het onprofessioneel noemen en een ziekte van deze tijd. Je kunt het noemen wat je wil, maar bovenal is het de harde waarheid. En dat is niet eens een gekke waarheid. Lees verder Ik ben een racist